~wabi's secret attic~

 กรุณาอย่านำรูปในบล็อกไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตนะคะ

 

เพิ่งได้ของจากกรุ๊ปจีนเมื่อสัปดาห์ก่อนค่ะ

ดีใจแทบแย่ ในที่สุดลูลูก็มีชุดให้ใส่เพิ่ม(ซะที)

ชุดที่สั่งมามี 2 อันค่ะ อันแรกเป็นชุดสไตล์ wa-loli ที่ถ้ามีโอกาสจะเอามาลงให้ดู น่ารักโฮกมวากก

ส่วนอีกชุดก็ตามกัวข้อบล๊อกของวันนี้ก่ะ นั่นคือ...

 

SERAFUKU หรือชุดนักเรียนกะลาสีสุดโมเอ้นั่นเองเองเอง

(เอ็คโค่เพื่อเพิ่มความอะเมซิ่ง ฮาๆๆ)

โมเอ้จริงๆนะไม่ได้นาธาน อุ๊ปสสส์ ไม่ได้โม้

มีตัวแม่มายืนยัน

"Motteke! SeraFuku"

ชี้ใต้กระโปรงน้องเค้าทำไมยัยเปี๊ยก!

 

หลังจากนี้จขบ.ไม่รู้จะเขียนอะไรต่อแล้ว เชิญต่อคำบรรยายได้ตามใจ

(เล่นง่ายนะ จะโดนด่ามั้ยเนี๊ยะ)

 

 

 

และเนื่องจากจขบ.รู้สึกซาบซึ้งในความกรุณาของผู้เข้าชม

ที่อุตส่าห์สละเวลามาทนดมกลิ่นเหม็นอับของบล๊อกนี้

จึงขอมอบของขวัญชิ้นพิเศษให้กับทุกท่านคือ... -แฟนเซอร์วิสโซน-

 

คิดในใจ>>> ลูลูคะแม่ขอโทษที่ต้องทำให้หนูเปลืองเนื้อเปลืองตัวขนาดนี้

แต่ถ้าจำนวนผู้ชมไม่กระเตื้อง แม่เกรงว่าเวบมาสเตอร์แชมป์จะมาปิดปล๊อกให้

ในฐานะที่ทำตัวเกะกะพื้นที่เซอร์เวอร์เค้าค่ะ (ฮาาาา)

 

 ลูลู - ม๊าคะ อัพบล๊อกเสร็จแล้วลูลูมีเรื่องจะคุยด้วยค่ะ

งานเข้าแล้วสิตรู...

อะ... คย๊ากกกกกกกกกกกกก

                          

 

---------------------------

-แถม-

เพิ่งรู้ว่าลูเซียชอบอมยิ้มรสส้ม

ดูหน้าเธอสิ แฮปปี้สุดๆ

รู้งี้เอาไว้ติดสินบนก่อนเอารูปแฟนเซอร์วิสมาลงซะก็ดี

ว่าแต่อมยิ้มอันเท่าหัว SD นี่หนูจะกินยังไงคะลูลู??

 

ไม่ขอไรมาก...

 

 

ซิสต์จังคนเดียว พอ... จบ แล้วแม่จะไม่มองสาว msd อีกเลยชาตินี้

...เพราะงั้น

 

มาหาแม่ม๊าาาาา

 

เมื่อวานไปงานสัปดาห์หนังสือมาก่ะ

จริงๆแล้วไปงานดอลล์มีตที่มีจุดประสงค์ในการไปซื้อหนังสือ อ่า อ่านแล้วงง เหะๆ

เข้าเนื้อหาดีกว่า

แม่งานในคราวนี้คือเน แล้วก็มีฟางกับเพื่อนฟางที่แพรลืมชื่อ ขอโทษจ้าOTL (เค้าชื่ออะไรเนมาเตือนความจำพี่หน่อยเร้วTwT)แล้วก็แพรเอง ทุกคนจบมาจากรร.เดียวกัน จึงกลายเป็นงานรียูเนียนศิษย์เก่าไปกลายๆ555+

หลังจากไปซื้อหนังสือได้นิดหน่อย เราไปหาที่นั่งเล่นให้เด็กๆกันดีกว่า

บูธของ SCG สีสวยมากเลย น่านั่งเล่น แต่แถวนั้นมีแต่คนนั่งจ๊วกอาหารกลางวัน ไม่มีที่เหลือ

สุดท้ายก็ได้ไปนั่งอยู่ตรงซอกประตูด้านนอกของพลาซ่าฮอลล์ เป็นซอกสี่เหลี่ยมเล็กๆแถมมีป้ายตั้งอยู่ว่า "กรุณาใช้ประตูถัดไป" อ้า! เหมาะจริงๆ ไม่มีใครรบกวน^^

แต่ก็มีเรื่องให้หวั่นๆนิดหน่อย เพราะใกล้ๆกันนั้นดันมี เอส วรฤทธิ์ มานั่งแจกลายเซ็น คนเยอะมวาก! กลัวจะเป็นจุดสนใจ แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าคำว่า "พี่เค้าเล่นตุ๊กตาอยู่จ้ะลูก" กับ "นั่นบลายธ์ใช่มั้ยคะ?" (ฮาาา)

เนไปซื้อเค้กมาหม่ำ แบล๊คฟอเรสสสต์ 

 

อาจังมาแล้ว

 

วันนี้ลี่แม๊นแมนหล่ะ!

ไม่เชื่อหรอ งั้นดูนี่

"ช่วยชีวิตเด็กน้อยไว้ได้แล้วววว!"

ที่แท้ก็โล่คุงของพอมที่ตามมาสมทบทีหลังน่ะเอง

ตัวเล็กจิ๋ว วางบนมือได้สบายๆ

 

ใครๆก็รักโล่คุง

ยกเว้นตานี่

ทำอะไรน้องน่ะฮ๊ากัมมี่!!!

"ฮึ!!"

งอนอะไรน้องโล่ แก้มป่องมาเชียววุ้ย

 

ทำตัวให้สมเป็นพี่หน่อยสิกัมมี่ เอ้า พาน้องไปเดินเล่นซะ

กัมมี่ - "ฮึบ! อ๋าโล่คุงอย่าดิ้นสิมันหนักนา เกาะให้ดีๆน๊า"

โล่คุง - "ป๋มจะลงแล้วอ่า=A="

 

วันนี้โล่คุงได้หนังสือโดราเอม่อนจากแม่พอมด้วยฮะ

 

ยัมมี่คนสวย เรียบร้อยน่าร๊าก

 

 

สองสาวไม่ได้เจอกันนานแล้ว เลยคุยกันติดลม

 

เอ้าเด็กๆมาถ่ายรูปรวมกันหน่อยจ้า

 

กัมมี่จำไม่ได้ว่าสาวน้อยชุดดำคนนี้คือใคร ทั้งๆที่เจอกันหลายรอบแล้ว

 

"หวัดดีกัมมี่ คิดถึงจังเลยจ้า"

"เราเคยเจอเธอด้วยหรอฮะ"

"เคยซี่ เราชื่อลูเซียไง คราวก่อนก็ยังเล่นด้วยกันกับยัมมี่ คิระ แล้วก็โซระอยู่เลย"

"อืม ตั้งแต่เมื่อไหร่น๊า จำไม่ได้ ผมนึกม่ายออก"

 

เดือดร้อนถึงยัมมี่ ต้องมาช่วยอธิบาย

"นี่ลูเซีย ลูลูลูกแม่แพรไงล่ะกัมมี่"

 

 เงียบไปพักใหญ่...

"เอ๊าะอ๋อ! จำได้แล้ว" กัมมี่ทุบฝ่ามือ

"ก็ครั้งสุดท้ายที่เจอกัมมี่เห็นลูลูแม๊นแมน ก็เลยนึกว่าลูลูเป็นเด็กผู้ชายซะอีก"

ลูเซียเคืองปุดๆ

"ฮือออออ กัมมี่ใจร้ายยยย!!!" แล้วลูเซียก็ปล่อยโฮ...

"อ๋า ลูลูร้องไห้ทำมายอ่า????"

"ตายจริงลูเซีย โธ่! กัมมี่นี่น๊า...." ยัมมี่เหนื่อยใจ(ฮา)